Communicatie is vooral luisteren

De wereld zit complex in elkaar. We worden overstroomd met al dan niet nuttige en tijdige informatie; het zijn in elk geval veel gegevens. We brengen veel tijd door in ‘onze eigen wereld’ en zijn met TV, computer, notebook, smartphone permanent verbonden met elkaar. Als we elkaar ontmoeten, vragen we beleefd of ‘alles goed’ is, maar bij een ander antwoord dan ‘ja’ is er meestal enig onbegrip bij de vragensteller. Het is kennelijk niet de bedoeling om ook écht te informeren; het is meer bedoeld als ‘goedendag’. En als je dan in gesprek bent, gaat de telefoon van je gesprekspartner en die wordt opgenomen, vaak zonder excuus of pardon; je wordt zelf gewoon in de ‘wachtstand’ gezet!

We hebben afgeleerd om goed naar elkaar te luisteren, oprecht geïnteresseerd te zijn in elkaar en in elkaar’s doelen, om dóór te vragen naar wat iemand beweegt en hoe hij/zij het werk, de problemen en de kansen ziet, kortom te willen weten wat iemand zelf beleeft en wil bereiken.

Het zou in de wereld, denk ik, beter gaan als we weer leren luisteren naar elkaar.

Ik heb Van Dale er maar eens bijgehaald en die geeft de volgende definitie van luisteren:

1 oplettend naar iets horen met de bedoeling om het gesprokene te verstaan

2 (met naar) aandacht schenken aan: naar iets niet willen ~

3 (met naar) gehoorzamen: het schip luistert naar het roer || dat luistert nauw vereist precisie

Luisteren is dus vooral het oplettend naar iets horen met de bedoeling om het gesprokene te verstaan. We moeten de ander dus ook willen begrijpen. Dat vergt in elk geval een kwetsbare, open en transparante opstelling.

Luisteren heb ik zelf met name ook geleerd als in mijn tijd als vrijwilliger voor de telefonische hulpdienst Sensoor (www.sensoor.nl; 0900-0767; beetje reclame voor deze super organisatie mag hier wel). Deze organisatie heeft ongewild en ongedacht, direct en indirect meegewerkt aan mijn vorming. Ik heb daar geleerd wat het is om écht te luisteren, om alle mensen die bellen serieus te nemen, weg te blijven bij vooroordelen, hun het tempo te laten bepalen en figuurlijk naast hen te gaan staan. Ik heb ook geleerd dat het voor de bellers meestal voldoende is als je er gewoon bent, ze vragen niet om advies, willen zich alleen gehoord voelen. En dat, zo is mij ook gebleken, is vaak ook het probleem in de ‘normale’ wereld. We hebben geen tijd, willen o zo graag onze eigen mening uiten, menen dat ons advies nodig is, gevraagd of ongevraagd. Ik denk dat we terug moeten naar gewoon luisteren naar elkaar, echte interesse tonen, aandacht voor elkaar hebben. Dat zou veel problemen in de wereld kunnen helpen oplossen. Communicatie is vooral goed luisteren.

En, o ja, bel gerust zelf eens met Sensoor; daar word je gehoord!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s